Psy movie sessions Vol 1

Δευτέρα 19/12 απογεματάκι στις 17:30 σας περιμένουμε στο στέκι μας στη Φιλοσοφική δίπλα από το αμφιθέατρο Β, για να παρακολουθήσουμε συλλογικά το A Woman Under the Influence και να κουβεντιάσουμε μετά το τέλος της. Θα υπάρχει και ρόφημα έκπληξη.
Psy-movie sessions vol.1
Αυτόνομο Σχήμα Ψυχολογίας★

15589599_668739993288179_1418512567784034328_n

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Νύχτα ενίσχυσης από τα Αυτόνομα Σχήματα Ψυχολογίας και Φυσικού

15085653_10202719858875607_3469309114126741650_n

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αφίσα που κυκλοφορεί στην πόλη για τις μετακινήσεις από τα αυτόνομα σχήματα του ΑΠΘ

afisaoasth-2

Posted in Uncategorized | Leave a comment

H έμφυλη βία δεν κρύβεται μόνο στα σκοτεινά σοκάκια.

Στις 2/10/2016, ξημερώματα Κυριακής, 3 άνδρες επιτίθενται σε ζευγάρι φοιτητών, τους ληστεύουν και κακοποιούν σεξουαλικά την κοπέλα. Τις επόμενες μέρες, η καταγωγή των 3 δραστών οδήγησε στο γνωστό ακροδεξιό ιντερνετικό παραλήρημα μίσους εναντίον προσφύγων και μεταναστών χωρίς ωστόσο την παραμικρή αναφορά στο προφανές του περιστατικού· ότι δηλαδή ο βιασμός δε γνωρίζει σύνορα φυλής ή καταγωγής παρά μόνο φύλου. Ο βιασμός δεν ανήκει στον «σύμπαν των μεμονωμένων περιστατικών» ˙ ο βιαστής δεν είναι μια σκοτεινή φιγούρα ενός άλλου κόσμου: είναι όλα κομμάτια στο συνεχές της πατριαρχικής καταπίεσης, είναι όλα κομμάτια της κακοποιητικής πραγματικότητας που βιώνουμε. Ο βιασμός υπάρχει εκεί που βιώνεται η έμφυλη εξουσία, εκεί που η ανδρική κυριαρχία αφήνει τα βίαια σημάδια της.

Σε παρόμοια περιστατικά, όταν το κυρίαρχο ρητορικό κατασκεύασμα εξαντλήσει τα εθνικά και ψυχολογικά μοτίβα απόδοσης ευθύνης, τοποθετείται ακόμη και το θύμα σε ρόλο φταίχτη (victim blaming). Πάντως, είτε έχουμε μπροστά μας την γυναίκα «που τα θελε γιατί προκάλεσε» ,είτε έχουμε μπροστά μας τη γυναίκα-θύμα που λαμβάνει την «απαραίτητη ψυχολογική συμβουλευτική» , η έμφυλη βία ούτε κρύβεται ,ούτε απαλύνεται: Από τα σφυρίγματα και τα μπανιστήρια στο δρόμο, τις προσβολές στο λεωφορείο μέχρι τη «συζυγική εστία»  και τους χώρους δουλειάς, η γυναίκα συνεχίζει να βιάζεται.

Σημαντικό στοιχείο της ιστορίας είναι επίσης το γεγονός ότι μετά τη σύλληψη των δραστών κατασχέθηκε σημαντική ποσότητα ναρκωτικών την οποία φέρονται να διακινούσαν στην ευρύτερη περιοχή της Ροτόντας και των πανεπιστημίων. Τόσο οι ρατσιστές λιβελογράφοι όσο και ‘’σοβαρά’’ media της Θεσσαλονίκης απαίτησαν την αύξηση της αστυνόμευσης στην περιοχή και την παρουσία της εντός του Campus με πρόσχημα την αποκατάσταση της ασφάλειας και την πάταξη του φαινομένου της διακίνησης ναρκωτικών παραγνωρίζοντας ότι οι λούμπεν «παραβατικές» συμπεριφορές και οι πιάτσες αποτελούσαν ανέκαθεν κοινωνιολογικό φαινόμενο των μητροπόλεων.

Η συνέχεια αυτών των στρεβλώσεων βρίσκει στην είσοδο της φιλοσοφικής σεκιουριτάδες με αλεξίσφαιρα, οι οποίοι αξιοποιώντας τις εμπειρίες της μαφιόζικης νύχτας, καλούνται με τους ίδιους όρους να αποκαταστήσουν το «αίσθημα ασφάλειας» στους πανεπιστημιακούς χώρους. Αυτή η συνθήκη έρχεται να επικυρώσει την απονεκρωμένη ατμόσφαιρα που επικρατεί στο πανεπιστήμιο τα τελευταία χρόνια.

Μέσα από την καλλιέργεια κλίματος φόβου και ανασφάλειας, ισχυροποιείται η συντηρητική πολιτική ατζέντα της πόλης(εκκλησία, κομμάτια της τοπικής αυτοδιοίκησης, του εμπορικού κόσμου και του κοινωνικού συνόλου) στο δημόσιο λόγο στρώνοντας το έδαφος για την περαιτέρω εμφάνιση και επέκταση ακροδεξιών και εθνικιστικών μορφωμάτων. Οι κορώνες για αύξηση της αστυνόμευσης, πέραν της πλήρους απουσίας κοινωνικής γνώσης σχετικά με την εμφάνιση και καθιέρωση των εν λόγω φαινομένων (καθώς η πιάτσα και η μητροπολιτική βία δεν εξαφανίζεται απλώς επανατοποθετείται), παραγνωρίζουν την εν γένει παρουσία της αστυνομίας μέσα στο υπάρχον μοντέλο διαχείρισης.

Όμως, αυτό που για κάποιους είναι μια πάντα δεδομένη ασφάλεια για κάποιες άλλες τα πράγματα δεν είναι έτσι, καθώς η γυναικεία γεωγραφία στις πόλεις νοηματοδοτείται διαφορετικά: κάνουμε σχέδια «επιστροφής στο σπίτι», δεν περνάμε από στενά, κρατάμε τα κλειδιά ανάμεσα στα δάχτυλα μας, αλλάζουμε δρόμο όταν αντιληφθούμε αντρική παρουσία.

Τα βιώματα μας αυτά δε θα γίνουν πρόφαση για την περεταίρω επιβολή της συνθήκης ελέγχου στους χώρους που κινούμαστε.

 

Αυτόνομο Σχήμα Ψυχολογίας ★

 

Posted in Θέσεις της θέασης πραγματικοτήτων | Leave a comment

Καταγγελία για τις συνθήκες εργασίας στον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο της ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ στο Ωραιόκαστρο

Αρκετούς μήνες τώρα, οι εργαζόμενοι του Ξενώνα Ασυνόδευτων Ανηλίκων Αιτούντων Άσυλο της ΑΡΣΙΣ στο Ωραιόκαστρο έχουν κυριολεκτικά εξαναγκαστεί να προσφέρουν την εργασία τους «εθελοντικά», καθώς παρέμεναν για 10 μήνες απλήρωτοι. Με το εξώδικο που στάλθηκε στην εργοδοσία στις 27/04, με την οποία ζητούν την εντός 24ωρών αποπληρωμή τους, δίνονται στους εργαζόμενους 2 μισθοί, με την υπόσχεση ότι μέχρι τέλη Μαΐου θα τους αποπληρωθούν άλλοι έξι. Μέσα σε αυτό το διάστημα και λίγο πριν την εκπνοή της προθεσμίας τους καταβάλλεται άλλος ενάμιση μισθός. Όλο αυτό το διάστημα, παρότι παρείχαν κανονικά τις υπηρεσίες τους όπως ακριβώς ορίζει η σύμβαση εργασίας τους και βρίσκονταν σε συνεχείς διαπραγματεύσεις με την εργοδοσία για την αποπληρωμή των δεδουλευμένων τους, η μοναδική απάντηση ήταν πως δεν υπάρχουν χρήματα! Με ομόφωνη απόφαση οι οχτώ εργαζόμενοι (και μέλη του σωματείου)ξεκινούν από σήμερα 1/6 επίσχεση εργασίας στον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο έως ότου εξοφληθεί το ποσό που η εργοδοσία τους χρωστάει (7μήνες). Η κίνηση τους αυτή δεν έχει σκοπό να ασκήσει πίεση στους ανήλικους χρήστες της δομής, αλλά στην εργοδοσία και γι’ αυτό το λόγο λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας.
Σε παρόμοια συνθήκη βρίσκονται εργαζόμενοι της ΜΚΟ Άρσις και στις Κοινωνικές Δομές Άμεσης Αντιμετώπισης της Φτώχειας,οι οποίοι με κινητοποιήσεις διεκδικούν από τις αρχές Νοέμβρη την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων τους, αλλά και στον ξενώνα Εστία όπου λίγους μήνες πριν οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας ζητώντας και αυτοί τα δεδουλευμένα τους.
Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις: απλήρωτες υπερωρίες, «μπλοκάκι» αντί για ασφάλιση, αναγκαστικός «εθελοντισμός», 3μηνες συμβάσεις και ηθικοί εκβιασμοί στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας». Στο όνομα της υποτιθέμενης «κοινωνικής προσφοράς» επιτελούνται συστηματικά σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας (συνεχόμενες υπερωρίες, δουλειά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες ή ακόμη και απλήρωτη εργασία για μεγάλα χρονικά διαστήματα), που κρύβονται πίσω από την ταμπέλα του εθελοντισμού. Αυτό που τείνει να «ξεχνάει» επιμελώς η εκάστοτε εργοδοσία είναι πως πρόκειται για εργαζόμενους και όχι για εθελοντές. Εκμεταλλευόμενοι την ηθική δέσμευση των εργαζομένων απέναντι στους εξυπηρετούμενους, τα αφεντικά πατούν ακριβώς πάνω σε αυτή τη σχέση και χρησιμοποιούν τον εκάστοτε εξυπηρετούμενο (στην παρούσα περίπτωση τους ασυνόδευτους ανήλικους) ως μέσο πίεσης για να αποτρέψουν τον οποιοδήποτε διεκδικητικό αγώνα. Οι οργανώσεις «υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων» φαίνεται ότι σέβονται τα δικαιώματα όλων πέρα από αυτούς που δουλεύουν σε αυτές.
Ας επιστρέψουμε στην συγκεκριμένη περίπτωση, στη συγκεκριμένη ΜΚΟ. Βασικό επιχείρημα της εργοδοσίας για αυτήν την παρατεταμένη καθυστέρηση των δεδουλευμένων είναι η μη ρευστοποίηση των κονδυλίων για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, η μη έγκαιρη καταβολή δηλαδή των χρηματοδοτήσεων από τον χρηματοδότη φορέα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι το Υπουργείο Εργασίας. Τι ισχύει όμως αναφορικά με την καθυστέρηση της χρηματοδότησης; Ο μόνος υπόχρεος έναντι των εργαζομένων είναι ο εργοδότης, δηλαδή η διοίκηση της ΜΚΟ, η οποία και οφείλει να καταβάλλει έγκαιρα τη μισθοδοσία τους, ανεξαρτήτως της ροής χρηματοδότησης. Το πώς θα ρυθμιστεί κάτι τέτοιο είναι ζήτημα της εργοδοσίας και όχι του εργαζόμενου, ο οποίος παρέχει κανονικά την εργασία του και δικαιούται να αμείβεται κανονικά. Εξάλλου, είναι αστείο να θεωρείται πως δεν υπάρχουν χρήματα στις ΜΚΟ που ασχολούνται με «το μεταναστευτικό», με την περίσσια των χρημάτων που ρέουν σε αυτό το τεράστιο πλυντήριο συνειδήσεων (ευρωπαϊκά κονδύλια και κρατικές επιδοτήσεις). Προφανώς σε αυτήν την περίπτωση το ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα για να λειτουργήσει μια δομή δεν είναι ευθύνη των απλήρωτων εργαζομένων, αλλά αυτών που έχουν αναλάβει την υλοποίηση του εκάστοτε έργου.
Ως Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στο χώρο της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, δε μπορούμε παρά να δηλώσουμε την αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζομένων της ΑΡΣΙΣ και να τους στηρίξουμε ενεργά στη δίκαιη διεκδίκησή τους. Τασσόμαστε, λοιπόν, σε κοινό μέτωπο αγώνα για την αξιοπρέπεια όλων μας, υπερασπιζόμενοι/ες συλλογικά και αποφασιστικά τα εργατικά μας συμφέροντα απέναντι σε αυτά των αφεντικών, ξεκάθαρα ενάντια στις λογικές και πρακτικές της φιλανθρωπίας και του εθελοντισμού που προωθούν οι ΜΚΟ. Με όπλο μας την αλληλεγγύη οργανωνόμαστε αδιαμεσολάβητα και δεν αφήνουμε κανέναν/καμία μόνο/η απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΞΕΝΩΝΑ ΤΗΣ ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

Παρασκευή 3/6 στις 14:00

Παρασκευή 10/6 στις 14:00

στα γραφεία της ΜΚΟ Άρσις (Πτολεμαίων 35 & Συγγρού)

Αναδημοσίευση από: https://svepsykoi.espivblogs.net

Posted in Θέσεις της θέασης πραγματικοτήτων | Leave a comment

Εκδήλωση Σχήματος και παρουσίαση σωματείου βάσης στο χώρο της Ψυχικής Υγείας

13239397_10201958927652802_3219345119069935905_n

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Εσύ το ήξερες ότι η πρακτική άσκηση (δεν) είναι μάθημα;

– Τα ΄μαθες; Ξεκινήσαμε πρακτική και μάλιστα θα πληρωθούμε κιόλας.

– Αλήθεια; Γιατί εμείς δεν πήραμε φράγκο.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Ο παραπάνω διάλογος δεν είναι αποκύημα της φαντασίας μας, αλλά αποτελεί μέρος της σκληρής φοιτητικής πραγματικότητας.

Το χειμερινό εξάμηνο 2015-2016 ανακοινώθηκε ότι η πρακτική άσκηση δε θα πληρωθεί, καθώς δεν ανανεώθηκαν οι συμβάσεις από το ΕΣΠΑ. Υπό το βάρος, όμως, της υποχρεωτικής πρακτικής -προκειμένου να ολοκληρωθεί ο κύκλος των σπουδών- πολλές φοιτήτριες αναγκάστηκαν να υπαχθούν στο καθεστώς της άμισθης εργασίας χωρίς να μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Επιπλέον, η επιλογή πραγματοποιήθηκε με κλήρωση, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να αφήσει εκτός της διαδικασίας ένα μεγάλο μέρος των φοιτητριών του τμήματος.

Το παραπάνω γεγονός αποτέλεσε αφορμή για να ξεκινήσει ένας κύκλος συζητήσεων γύρω από το συνολικό καθεστώς που διέπει την πρακτική άσκηση. Η αρχική μας πρόθεση ήταν να αποσπάσουμε περαιτέρω πληροφορίες για το λόγο αλλά και τον υπαίτιο για τη μη καταβολή των δεδουλευμένων των ατόμων που έκαναν πρακτική άσκηση κατά το χειμερινό εξάμηνο. Αν και ο αρχικός σκοπός κατά την επίσκεψή μας στο γραφείο πρακτικής δεν επετεύχθη, μάθαμε ότι η πρακτική άσκηση, σύμφωνα με τα λεγόμενα του υπεύθυνου, «είναι μάθημα και όχι εργασία» (sic). Θεωρείται ως κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πιστώνονται για αυτή Διδακτικές Μονάδες (ECTS). Αν δούμε, όμως, την πρακτική άσκηση με τους πραγματικούς της όρους, αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από κακοπληρωμένη-πολλές φορές άμισθη- εργασία. Κι αυτό, γιατί στις δομές πρακτικής άσκησης οποιοσδήποτε κι αν είναι ο εργοδότης (κράτος, ιδιώτης), καρπώνεται την υπεραξία του «προϊόντος» που παράγεται, αυξάνοντας τα κέρδη του και μειώνοντας τα έξοδα της εκάστοτε επιχείρησης, καθώς επωφελείται της δωρεάν παροχής υπηρεσιών. Οι φοιτητές/-τριες καλούνται, με άλλα λόγια, να αναλάβουν ίδια πόστα με τους/τις υπόλοιπους/-ες εργαζόμενους/-ενες, με τη διαφορά ότι οι μισθοί τους είναι μειωμένοι (ή ανύπαρκτοι) και τα ένσημα, που αποκτούν, επί της ουσίας δεν είναι ένσημα, αλλά υποχρεωτική ασφάλιση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μόνο για την περίπτωση του ατυχήματος (Ν 3232/2004, άρθρο 15, παρ. 10).

Στην παραπάνω συνθήκη έρχεται να προστεθεί η αδυναμία εμπλοκής σε οποιαδήποτε εργασιακή διεκδίκηση (π.χ. σε περιπτώσεις αυθαιρεσιών ή ευρύτερων ζητημάτων στα πλαίσια της πρακτικής), αλλά κι η αδυναμία υποστήριξης της ύπαρξης του/της εργαζόμενου/-μένης, καθώς οι
«πρακτικάριοι» δεν μπορούν να συμμετέχουν στα σωματεία στους χώρους δουλείας τους και να αγωνιστούν ως «νόμιμα» μέλη μέσα απ’ αυτά. Παράλληλα, η εργασία που παράγεται δεν αξιολογείται με αυτόν τρόπο, αλλά υπάγεται σε ένα ιδιαίτερο καθεστώς και δεν συγκαταλέγεται στο βιογραφικό ως προϋπηρεσία με αποτέλεσμα, μετά το πέρας της πρακτικής, να μην μπορεί το άτομο να εγγραφεί στο ταμείο ανεργίας.

Ως επακόλουθο, ιδιαίτερα για το τμήμα της ψυχολογίας, παρατηρείται ότι η πρακτική άσκηση μας εθίζει στην εθελοντική εργασία, η οποία από τα πρώτα έτη θεωρείται απαραίτητη κι επιθυμητή, ώστε να μπορέσουμε να ενταχθούμε στην αγορά εργασίας με τους καλύτερους όρους (;). Οι διάφοροι οργανισμοί εκμεταλλευόμενοι τις ανθρώπινες ανάγκες και τον ψυχικό πόνο στήνουν παιχνίδια εκμετάλλευσης των εργαζομένων, τα οποία έρχονται να επικυρωθούν από κρατικούς νόμους. Στο όνομα κάποιου «ιερού σκοπού», οι εργαζόμενοι/-ες καλούνται να δουλέψουν εξαντλητικά ωράρια, πολλές φορές χωρίς αμοιβή. Η εργασία που όντως παράγουν οι εργαζόμενοι στις ΜΚΟ και στις λοιπές δομές και το εργασιακό καθεστώς, που επιβάλλεται, δημιουργούν συγχύσεις γύρω από το τι πραγματικά θεωρείται εργασία. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι αυτή η συνθήκη δουλείας είναι κάτι που υφαίνεται εντέχνως ήδη από την ένταξη μας στο πανεπιστήμιο και μας ακολουθεί και μετά τη λήξη του προπτυχιακού. Η προϋπηρεσία για πολλά τμήματα, όπως και γι’ αυτό της ψυχολογίας, δεν είναι κάτι που έρχεται να δημιουργηθεί ως αποτέλεσμα έμμισθης σχέσης αλλά ως απότοκο «εθελοντικής δράσης», που αποτελεί αναγκαίο κακό (ή κατά άλλους καλό) για ένα «καλύτερο» βιογραφικό. Έτσι, η κουλτούρα του εθελοντισμού μέσα από αυτή τη «φυσικοποιημένη» διαδικασία ενσωματώνεται σε κάθε δυνάμει εργαζόμενο/-η στην ψυχική υγεία (και όχι μόνο), καλύπτοντας τα κενά του συστήματος και δίνοντας στον καθένα και την καθεμιά την εντύπωση ότι αυτό που κάνει είναι όντως εργασία.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ/-Η ΝΑ ΜΗ ΜΕΝΕΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΣ-Η ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ.

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ

Αυτόνομο Σχήμα Ψυχολογίας
autonompsycho.espivblogs.net
autonomopsixologias@gmail.com

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Φεστιβάλ Προσβασιμότητας

12313866_795064153956220_1938441585620603576_n

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αφίσα των Αυτόνομων Σχημάτων ΑΠΘ για την έκδοση των 5

τελικο

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Κατάληψη πρυτανείας στις 20-11 από τα Αυτόνομα Σχήματα ΑΠΘ

Στις 20-11, η πρυτανεία του ΑΠΘ  καταλήφθηκε από τα αυτόνομα σχήματα σε ένδειξη αλληλεγγύης στους 5 αγωνιζόμενους φοιτητές που διώκονται για τη συμμετοχή τους στην διαδήλωση Νo Expo την 1η Μάη στο Μιλάνο. Κρεμάστηκε γιγαντοπανό και πραγματοποιήθηκε μικροφωνική παρέμβαση.

 

Το κείμενο που μοιράστηκε:

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 5 ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Την Πέμπτη 12/11 , ημέρα γενικής απεργίας, αστυνομικές δυνάμεις με την παρουσία εισαγγελέα εισβάλλουν στα σπίτια 5 φοιτητών και τους συλλαμβάνουν. Οι συλλήψεις πραγματοποιούνται βάσει ευρωπαικού εντάλματος και ζητείται η έκδοση των 5 φοιτητών στις ιταλικές αρχές. Την ίδια μέρα στο Μιλάνο η αστυνομία συλλαμβάνει άλλους 5 Ιταλούς για την ίδια υπόθεση και στην συνέχεια προφυλακίζονται. Η κύρια κατηγορία αυτών των διώξεων είναι ότι “εθεάθησαν” να συμμετέχουν σε επεισόδια στην πορεία no-expo που έλαβε χώρα στο Μιλάνο την πρωτομαγιά το 2015. Οι  5 διωκόμενοι από την Αγ . Παρασκευή, κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους, συμμετείχαν στην εν λόγω πορεία και προσείχθησαν απο τις ιταλικές αρχές την επόμενη μέρα (2/5) απο καφετέρια στο κέντρο της πόλης. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς διερμηνέα οι ιταλικές αρχές έκαναν βίαιη λήψη DNA και δακτυλικών αποτυπωμάτων. Αυτή τη στιγμή είναι στο χέρι του ελληνικού κράτους  η απόφαση για τον αν θα τους παραδώσει στην Ιταλία προκειμένου να γίνει εκεί η δίκη. Ήδη, έπειτα από πιέσεις του κινήματος αλληλεγγύης, αποτράπηκε η προφυλάκισή τους. Παρόλα αυτά τους επιβλήθηκαν αυστηροί περιοριστικοί όροι (παρουσία 3 φορές την εβδομάδα σε αστυνομικό τμήμα, απαγόρευση εξόδου απο την χώρα).

 

Οι εκθέσεις expo είναι παγκόσμιες εκθέσεις που πραγματοποιούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε διαφορετική πόλη προκειμένου για να επαναπροσδιορίσουν τους όρους ανάπτυξης και κυκλοφορίας του κεφαλαίου και την περαιτέρω εκμετάλλευση των ζωών μας. Τον Μάιο του 2015 η έκθεση αυτή πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο. Η διοργάνωσή της πέρασε πάνω από τη ζωή των υποτιμημένων κομματιών της πόλης, τα οποία εκδιώχθηκαν από τις γειτονιές και τα σπίτια τους, ώστε το κέντρο να αναπλαστεί για την αποτελεσματικότερη εμπορευματοποίησή του, ενώ η πόλη βρισκόταν υπό καθεστώς ασφυκτικής αστυνόμευσης. Το ανταγωνιστικό κίνημα, ως όφειλε, εναντιώθηκε σε αυτή τη φιέστα του κεφαλαίου πραγματοποιώντας πορεία, διεθνούς εμβέλειας, επονομαζόμενη no-expo.

 

Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης καθιερώθηκε νομοθετικά το 2004, εφαρμόζεται και στα 28 κράτη μέλη, εκδίδεται από τις δικαστικές αρχές κράτους μέλους και έχει ισχύ σε ολόκληρη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά που εκδίδεται για συμμετοχή σε διαδήλωση,  γεγονός που συμβάλλει στην αναβάθμιση της καταστολής των κινημάτων σε ευρωπαικό επίπεδο. Τέτοιες διώξεις  εξυπηρετούν στην ενίσχυση των εθνικών φραγμών και την διάσπαση της διεθνιστικής αλληλεγγύης και του κινήματος. Ενός κινήματος που επικοινωνεί περιεχόμενα, μοιράζεται εμπειρίες και πρακτικές αγώνων και οργανώνει τις αντιστάσεις του ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

 

Οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές αποτελούν κομμάτια του φοιτητικού κινήματος, των ταξικών διεκδικήσεων και των συνελεύσεων γειτονιάς. Δεν βρέθηκαν τυχαία στη διαδήλωση, ούτε αρνούνται την παρουσία τους σ’ αυτήν. Βρίσκονταν στην Ιταλία και όντας ενεργά πολιτικά υποκείμενα δεν μπορούσαν να απέχουν από μια δράση εναντίωσης στα σχέδια των αφεντικών, όπως δεν απείχαν από τους αγώνες που πραγματώθηκαν στον προηγούμενο κύκλο αγώνων σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο.

 

Ως αυτόνομα σχήματα, αποτελούμε κομμάτι του φοιτητικού κινήματος και των ταξικών-κοινωνικών αγώνων εντός και εκτός πανεπιστημίου που παλεύουν να μπλοκάρουν την καπιταλιστική αναδιάρθρωση και την  περαιτέρω επιβολή του κεφαλαίου στην καθημερινότητά μας. Προσπαθώντας να βρούμε κοινές λύσεις στα κοινά μας προβλήματα, συγκροτούμε κοινότητες αγώνα μέσα και έξω από τις σχολές. Για όλους αυτούς τους λόγους  στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τους 5 διωκώμενους και με όσους-ες αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση της ζωής τους.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΤΡΙΤΗ 12:00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28/11 12:00 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

Αυτόνομα Σχήματα ΑΠΘ

Posted in Uncategorized | Leave a comment